O autorze
Dariusz Guzik – ur. w 1972 r. w Krakowie.
Absolwent filologii germańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Tłumacz pierwszej polskiej biografii Rainera Marii Rilkego «Dźwięczące szkło» pióra Donalda Pratera.
Twórca i redaktor serwisu internetowego Rainer Maria Rilke – Dottor Serafico.
Opublikowane przekłady:
Donald A. Prater
Dźwięczące szkło. Rainer Maria Rilke. Biografia
{A Ringing Glass. The Life of Rainer Maria Rilke}
Prószyński i S-ka 2004
Angielski dyplomata i germanista Donald A. Prater stworzył najlepszą i najdokładniejszą biografię Rilkego, jaką kiedykolwiek napisano i jaką, wedle słów krytyki, „można sobie w ogóle wyobrazić”. Podobną opinię wyraził w korespondencji z tłumaczem wydania polskiego wnuk poety Christoph Sieber-Rilke.
Głównymi atutami książki są niezwykła rzetelność i bezstronność autora. Dzięki starannemu doborowi materiałów źródłowych, po części dotychczas niedostępnych, Prater zdołał w sposób dokładny i pełny przedstawić życie poety, a niektóre jego epizody ukazać w całkiem nowym świetle.
Biografia ta jest znakomitym punktem wyjścia do zrozumienia poezji Rilkego. Jest to zarazem pasjonująca opowieść o barwnej epoce, która odeszła bezpowrotnie. Utwory Rilkego tchną tak niezwykłą magią pióra, iż musimy poznać człowieka, który stał się pióra tegoż magiem.
Marie von Thurn und Taxis
Wspomnienie o Rainerze Marii Rilkem
{Die Erinnerungen an Rainer Maria Rilke}
Po śmierci „niezrównanego poety i drogiego, wiernego przyjaciela” księżna Marie Taxis pragnęła utrwalić na papierze swe wspomnienia, „wspomnienia tak drogie memu sercu i być może również tym, którzy znali i darzyli uczuciem tego nieodżałowanego, przedwcześnie zmarłego człowieka”.
Tak narodziła się książka zatytułowana «Wspomnienie o Rainerze Marii Rilkem», opublikowana w eleganckiej formie w słynnej serii Insel-Bücherei (nr 888).
Autorka czerpała obficie z własnoręcznych zapisków, redagowanych w języku niemieckim i francuskim, jakie zapełniały karty jej dzienników. «Wspomnienie» księżnej to nie tylko zajmująca historia łączącej ich przyjaźni oraz subtelny portret jednego z najznamienitszych poetów języka niemieckiego, lecz również fascynujący obraz zamierzchłej epoki, owego przebrzmiałego „świata wczorajszego”.
Rainer Maria Rilke – Marie von Thurn und Taxis
Wybór listów
„Aż do wczoraj utrzymywała się najczystsza pogoda, a przedwieczorna feeria odgrywała się w tchnącej spokojem przestrzeni.
Dopiero dziś niebo się wzburzyło, a tuż po południu zerwał się deszcz; wszelako chłodny, skryty wiatr powstrzymał ulewę, skłębił całą czeredę chmur i pognał naprzeciw słońcu, chylącemu się już ku zachodowi…
Po tym zaś, co zobaczyłem później, zmuszony jestem (mimo iż moje ciało złaknione ciepła) życzyć sobie, bym doświadczył wiele jeszcze takowych zjawisk – domyślam się, jakimiż formami musi posłużyć się tutejsza pogoda, by dorównać wizerunkowi miasta: oto gromy kłębiły się i rozpływały w oddali ponad świetlistymi reliefami pozostałych obłoków, rozpostartych niewinnie niczym fantasmagoryczne kontynenty…”
Rainer Maria Rilke – Klara Rilke-Westhoff
Wybór listów
„Kiedy jednak podążam drogą owego błogosławionego cudotwórcy, mijając nazwiska nabrzmiałe od prastarych znaczeń, niczym odblask jego widzialności i pewności ukazuje się pustynia, niepewna, bez końca i bez początku, niby dzieło nieukończone; przestrzenie, które czasem unoszą się wszędzie, druzgocąc niebo swoją pustką, tkanina prastarych dróg, które znoszą się wzajemnie, morze, którego odpływ odsłania dno, zaś przypływ sięga gwiazd, wznosząc się niczym popędliwa pasja, nieobliczalna, niepojęta, niepowstrzymana…
Poranki tysiącleci, naród meandrów, rozbłysk i upadek niezliczonych gwiazd, gwiazdozbiorów wielkie trwanie, żar owych niebios oraz ich rozległość były tam, i były tam zawsze, nie zapomniane, lecz poddane głębokiej obojętności tego oblicza, tak długo, aż zdało się ono patrzeć, aż ukazało wszelkie znaki widzenia tych właśnie obrazów, aż niczym twarz zatraciło się we wnętrzu, w którym wszystko to istniało, sposobność, i żądza, i wszech-konieczność”.
Gerd Kluge
Wieczór w Muzot. Relacja spisana z okazji setnej rocznicy urodzin Rainera Marii Rilkego, 4 grudnia 1975 roku
„Pewnego pochmurnego popołudnia w pierwszych dniach kwietnia roku 1924 młody człowiek wspinał się kamienistą, wciąż jeszcze spowitą w zimowe szaty drogą, wiodącą z Sierre w dolinie Rodanu, w kantonie Valais, aż pod stare mury zamku Muzot.
O tym, że mieszka tam Rainer Maria Rilke, poeta-idol jego własny i całego pokolenia, dowiedział się był przypadkiem podczas poświęconego poecie wieczoru, jaki sam zorganizował w kręgu genewskich studentów. O wieczorze tym doniósł listownie Rilkemu z początkiem roku 1924, zapytując, czy byłoby zbytnią śmiałością złożyć mu wizytę.
Jako że pobyt owego młodzieńca w Szwajcarii dobiegał jednak końca, zaanonsował on swój przyjazd na początek kwietnia. Nie otrzymał żadnej odpowiedzi, toteż ruszył w drogę, licząc na szczęśliwy traf.
Renesans w sztuce włoskiej.
Architektura, rzeźba, malarstwo, rysunek.
{Die Kunst der italienischen Renaissance}
Könemann 2000, h.f. ullmann 2007
Włoski renesans to jedna z najwspanialszych epok kultury europejskiej. Zainteresowanie XIV i XV wiekiem, epoką niezwykle płodną pod względem artystycznym, nie słabnie wśród historyków sztuki i szerokiego kręgu odbiorców od roku 1860, kiedy to Jacob Burckhardt opublikował swą słynną książkę „Kultura Odrodzenia we Włoszech”.
Niedawno zaś wzrosło ono w wyniku zakończenia prac restauratorskich w Kaplicy Sykstyńskiej, które pozwoliły zajaśnieć freskom Michała Anioła nowym, barwniejszym światłem.
Dziś możemy podziwiać dzieła sztuki tej epoki na ich pierwotnym miejscu, w takich wielkich ośrodkach, jak Florencja, Rzym i Wenecja. Te miasta wspaniałych muzeów same stanowią też jedyne w swoim rodzaju architektoniczne muzea.
Opera. Kompozytorzy, dzieła, wykonawcy.
{Opera. Komponisten, Werke, Interpreten}
Könemann 2001
Ciemna widownia… cicha muzyka z kanału dla orkiestry… kurtyna powoli podnosi się – i oczom widzów ukazują się nieznane światy. Momenty liryczne i tragiczne przeplatają się ze sobą, porywają nas pełne wyrazu melodie; na koniec wyrażamy aplauz, klaszcząc na stojąco…
Wieczór w operze może być źródłem wielu niezapomnianych przeżyć, zaś sama opera od czterystu lat jest częścią europejskiego życia kulturalnego.
Niniejsza książka ukazuje nam fascynujący, ciągle żywy świat opery. Zawarte w niej teksty poświęcone są historii powstania utworów, aspektom muzycznym i instrumentacyjnym, kwestiom związanym z realizacją sceniczną, jak i osiągnięciom artystycznym słynnych śpiewaczek i śpiewaków.
Sebastian Haffner
Historia pewnego Niemca. Wspomnienia 1914-1933
{Geschichte eines Deutschen. Die Erinnerungen 1914-1933}
Znak 2007
„Moje najpiękniejsze i najdroższe wspomnienia wiążą się z takim właśnie gronem ojczysto-międzynarodowym, fragmentem globusa pośrodku Berlina.
Był to niewielki akademicki klub tenisowy, w którym reprezentacja nas, Niemców, była tylko nieznacznie liczniejsza niż innych narodów. Dziwnym sposobem znalazło się tam zaskakująco niewielu Francuzów i Anglików, poza tym jednak spotkali się tam przedstawiciele całej kuli ziemskiej…
Nigdy więcej nie odnalazłem tak swobodnej, młodzieńczo otwartej atmosfery – chyba że, przelotnie, w paryskiej Dzielnicy Łacińskiej… Ileż niewinności i młodzieńczej powagi, cóż za marzenia o przyszłości, ileż otwartości, łaskawości dla świata i ufności!”
© 2008-2010 Dariusz Guzik
